De tuin, - ontstaan en indeling

In de nazomer van 1995 zijn wij met onze toen nog kleine kinderen komen wonen aan de Zuidhollandsedijk in Kaatsheuvel. Bij de voormalige boerderij lag een flinke lap grond, zo’n 3000m2. Na een grondige verbouwing van het huis was nu de tuin aan de beurt. Van de bestaande tuin was na alle bouwwerkzaamheden niet veel meer over en bovendien wilden we een heel andere tuin. Het enige wat rest zijn wat elzen en lijsterbessen langs de sloot en een grote Viburnum opulus, die in april met z’n prachtige sneeuwballen staat te pronken.
Hoewel we heel blij waren met ons grote stuk grond was het nog niet zo simpel om hier een mooie tuin van te maken. We wilden graag alles zelf doen en besloten om telkens een stuk tuin aan te leggen. Rond het huis zijn zo in de loop van een paar jaar diverse tuinkamers ontstaan. Om wat meer beschutting te krijgen tegen de wind hadden we in het najaar van 1994 al rondom een windsingel van bosplantsoen aangeplant. Gaatje graven, sprietje erin en de zegen. Het heeft gewerkt, want inmiddels zorgen de hoog opgegroeide bomen en struiken ervoor dat we redelijk uit de wind zitten.

De wandeling door de tuin begint in de baroktuin. Een tuin met perken, afgezet met buxushaagjes. Binnen de hagen is er een overvloed van vaste planten en rozen in “barokke” kleuren – paars-blauw-felroze-bordeaux. De buxushagen geven deze tuin ook in de winter kleur en structuur.

Vanuit de baroktuin kom je in de witte tuin voor het huis. Ook hier perken afgezet met buxus, maar hier is de invulling met wit bloeiende planten en veel rozen. Later hebben we in de haag die de tuin afsluit langs de straat nog 3 leidappelbomen gezet. Prachtig in het voorjaar als ze vol bloesem zitten en heel apart in de nazomer als ze volhangen met appels.

Doorlopend loop je de pergola in. Dit is een pergola in oorspronkelijk betekenis. 3 Meter breed en 15 meter lang en overgroeid met blauwe regen is deze pergola een droom van kleur en geur in mei. In de zomer zorgt het dichte bladerdek voor een rustige groene sfeer. Mooi na alle kleuren en vormen in de tuin. De pergola is onderbeplant met 1 soort hosta, de witgerande Hosta undulata Albomarginata.

Rechtsaf ligt omsloten met taxushagen de vijvertuin met een beplanting in de warme kleuren: rood, oranje en geel. Links ligt zijn tegenhanger de tuin van de koele kleuren, blauw, wit en koel geel.

Doorlopend kom je op het grote gazon met de roze borders. Voorheen was dit het kalverweitje en jaren hebben we hier alleen het gras gemaaid. Maar toen de tuinkamers rond het huis klaar waren, wilden we ook hier een tuin maken. De grond liep vanaf het huis en schuur flink af en om een enigszins vlak gazon te krijgen was het nodig flink wat grond op te brengen. Vrachtwagens grond werden gekiept op het aangrenzende weiland en door ons met de kruiwagen op de goede plek gereden. Je krijgt er flinke spierballen van.
Voor de schuur kwam een terrasje gericht op de avondzon. Heerlijk om daar ’s avonds je kopje koffie te drinken.

Jarenlang hebben we de tuin onderhouden en veranderd. De planten hebben bij ons soms een reizend bestaan. Inmiddels hadden we de tuin al eens opengesteld voor onze eigen afdeling van Groei en Bloei. Heel leuk om te doen, je gaat je tuin weer met andere ogen zien. Het overdekte terras dat we hadden gemaakt achter de schuur op de plek van de voormalige gierkelder kwam toen goed van pas.
Toen er een kas “moest” komen hebben we tegelijk de moestuin aangepakt. Die was er altijd al, maar tot nu toe was het gewoon een moestuin zonder poespas. Nu werd ook hier door het leggen van paden structuur aangebracht. We proberen te letten op een mooie beplanting, maar het blijft een moestuin waar we gewoon uit eten. In de moestuin waren enkele vakken gereserveerd voor snijbloemen. Er waren altijd meer bloemen dan ruimte en zo is het gekomen dat we in het voorjaar van 2008 een aparte snijbloementuin hebben gemaakt.

Achter ons overdekt terras begonnen direct de weilanden….daar zou je een stukje van bij de tuin kunnen trekken.
Ja, het zou extra werk betekenen, maar ook heel veel mogelijkheden bieden. De tuin was naar ons(mijn) gevoel nog niet af en er waren nog heel veel ideeën die er om smeekten uitgewerkt te worden.
Dat stukje werd een strook van 25 meter diep, over de volle breedte van het perceel 80 meter -totaal een oppervlakte van 2000 m2. De tuin werd bijna eens zo groot. September 2004 zijn we hiermee begonnen en winter 2006/2007 is het allerlaatste stukje aangelegd. Ook nu weer hebben we alles zelf ontworpen en aangelegd. Omdat we telkens zelf het ontwerp hebben gemaakt is ondanks de aanleg over een langere periode toch een eenheid ontstaan. We houden van strakke lijnen, maar binnen die lijnen is er ruimte voor een overvloedige beplanting van vaak bijzondere planten en bomen.
Er kwam een grote vijver, strak en recht aan 2 zijden ingebed in de beplanting. Vissen kwamen er in de vijver en ook de reiger. Nu houden we het bij een heel leger groene kikkers en verder alles wat in en langs het water leeft.
Langs het terras kwam een border met droogtebestendige planten. Pal op het zuiden op schrale zandgrond moet je niet kiezen voor varens en tere bosplanten.

Op de verbinding tussen de oude en nieuwe tuin legden we een rozentuin aan, compleet met romantisch prieel. De hele zomer staan hier de rozen te bloeien. We hebben gekozen voor moderne sterke soorten die het op onze grond goed willen doen.
Aan de andere zijde kwam een tuin die voornamelijk groen is. Alleen in het voorjaar staan hier allerlei verwilderingbollen te bloeien. In de zomer komt variatie hier vooral van de verschillen in bladvormen en kleuren. De blauwe muren vormen als het ware een toegangspoort tot deze tuin.

Inmiddels stellen we de tuin al enkele jaren open voor bezoek. Dit is van te voren nooit de opzet geweest, maar het is heel leuk om in contact te komen met mensen die dezelfde interesse hebben. Natuurlijk gebeurt het vaker dat je ergens aan begint zonder te weten wat de uitkomst zal zijn. Wijlen Geoff Hamilton, de presentator van Garderner’s World en een groot tuinier heeft eens gezegd:


Tuinen…..
het begint met zweet en zwoegen,
grootse plannen en pijnlijke gewrichten,
opwinding en teleurstelling,
succes en mislukking,
een lach en een traan.
En dan op een dag besef je dat je verslaafd bent:
het lapje grond bij je huis is deel van jezelf geworden, voor altijd.

Onze tuin is inmiddels een verslaving, maar wel een prettige….
 

startpagina